Vrede en rust voor de mens

Vindt u het een te groot offer om alles aan Christus over te geven? Stel uzelf dan de vraag: “Wat heeft Christus voor mij gegeven?” De Zoon van God gaf alles — leven, liefde en lijden — voor onze verlossing. En zou het zo kunnen zijn dat wij, de onwaardige objecten van zo’n grote liefde, ons hart aan Hem onthouden? Elk moment van ons leven hebben we gedeeld in de zegeningen van Zijn genade, en juist om die reden kunnen we ons de diepten van onwetendheid en ellende waaruit we zijn gered, niet ten volle realiseren. Kunnen we kijken naar Hem die door onze zonden is doorboord, en toch bereid zijn om al Zijn liefde en offer te smaden? Zullen we, in het licht van de oneindige vernedering van de Heere der heerlijkheid, morren omdat we het leven alleen kunnen binnengaan door strijd en zelfvernedering?

De vraag van menig trots hart is: “Waarom moet ik in berouw en verootmoediging gaan voordat ik de zekerheid kan hebben van mijn aanvaarding door God?” Ik wijs u op Christus. Hij was zondeloos en, meer nog, Hij was de Vorst van de hemel; maar ten behoeve van de mens werd Hij zonde voor het menselijk ras.

“Hij is bij de overtreders geteld, Hij heeft de zonden van velen gedragen en voor de overtreders gebeden.”
Jes. 53:12b

Maar wat geven we eigenlijk op als we alles opgeven? Een door zonde beschadigd hart, zodat Jezus ons kan zuiveren en reinigen met Zijn eigen bloed en ons redden door Zijn onvoorstelbare liefde. En toch vinden mensen het zo moeilijk om alles aan Hem over te geven! Ik schaam me om erover te horen spreken, en ik schaam me om het op te schrijven.

God verlangt niet van ons dat we iets opgeven wat in ons eigen belang is om te behouden. In alles wat Hij doet, heeft Hij het welzijn van Zijn kinderen voor ogen. Veel verdriet ontstaat doordat mensen die nog niet voor Christus hebben gekozen, niet beseffen dat Hij iets te bieden heeft wat onvoorstelbaar veel beter is dan wat zij voor zichzelf zoeken. Wanneer de mens denkt en handelt in strijd met de wil van God, doet hij zijn eigen ziel het grootste letsel en onrecht aan. Er is immers geen ware vreugde te vinden op een weg die verboden is door Hem Die weet wat het beste is, en Die uitsluitend het goede voor Zijn schepselen verlangt. De weg van de overtreding is en blijft daarom de weg van ellende en ondergang.

Het is een misvatting te denken dat God er behagen in schept Zijn kinderen te zien lijden. De hele hemel is geïnteresseerd in het geluk van de mens. Onze hemelse Vader sluit voor geen van Zijn schepselen de wegen naar vreugde af. De goddelijke voorschriften roepen ons op om die vormen van zelfgenoegzaamheid te mijden die lijden en teleurstelling met zich meebrengen, en die de deur naar geluk en de hemel voor ons zouden sluiten.

De Verlosser van de wereld aanvaardt mensen zoals ze zijn, met al hun behoeften, onvolkomenheden en zwakheden; en Hij zal hen niet alleen reinigen van zonde en verlossing schenken door Zijn bloed, maar Hij zal ook het hartsverlangen bevredigen van iedereen die ermee instemt Zijn juk te dragen en Zijn last op zich te nemen. Het is Zijn doel om vrede en rust te schenken aan allen die tot Hem komen voor het brood des levens. Hij vraagt ons alleen die plichten te vervullen die onze voeten zullen leiden naar hoogten van gelukzaligheid die de ongehoorzamen nooit kunnen bereiken.

Het ware, vreugdevolle leven van de ziel is dat Christus in ons gestalte krijgt, de hoop der heerlijkheid.