Ga naar Hem toe

Christus staat klaar om ons te bevrijden van de zonde, maar Hij dwingt de wil niet; en als door hardnekkige overtreding de wil zelf volledig op het kwaad is gericht, en we willen niet bevrijd worden, als we Zijn genade niet willen aannemen, wat kan Hij dan nog meer doen? We hebben onszelf in het verderf gestort door onze vastberaden verwerping van Zijn liefde.

“De mens kijkt aan wat voor ogen is, maar de Heere kijkt naar het hart” (1 Sam. 16:7). Het menselijk hart, met zijn tegenstrijdige emoties van vreugde en verdriet; het dwalende, eigenzinnige hart, dat de verblijfplaats is van zoveel onzuiverheid en bedrog. Hij kent de motieven, de diepste bedoelingen en voornemens ervan. Ga naar Hem toe met uw ziel, hoe bevlekt deze ook is. Gooi, net als de psalmist, de kamers van uw hart open voor het alziende oog en roep uit: “Doorgrond mij, o God, en ken mijn hart; beproef mij en ken mijn gedachten. Zie of er bij mij een schadelijke weg is, en leid mij op de eeuwige weg” (Ps. 139:23, 24).

Velen accepteren een intellectuele religie, een vorm van godsvrucht, terwijl het hart niet is gereinigd. Laat dit uw gebed zijn: “Schenk mij een rein hart, o God, en vernieuw in mijn binnenste een standvastige geest” (Ps. 51:12). Wees eerlijk tegenover uw eigen ziel. Wees even ernstig, even volhardend als u zou zijn wanneer uw sterfelijke leven op het spel stond. Dit is een zaak die tussen God en uw eigen ziel geregeld moet worden, geregeld voor de eeuwigheid. Een vermeende hoop, en niets meer dan dat, zal uw ondergang blijken te zijn.

Bestudeer Gods Woord biddend. Dat Woord houdt u, in de wet van God en het leven van Christus, de grote principes van heiligheid voor, zonder welke “niemand de Heere zal zien” (Heb. 12:14). Het overtuigt van zonde; het openbaart duidelijk de weg van behoud. Sla er acht op als de stem van God die tot uw ziel spreekt.

Wanneer u de omvang van de zonde inziet, wanneer u zichzelf ziet zoals u werkelijk bent, geef u dan niet over aan wanhoop. Het waren zondaars die Christus kwam redden. Wij hoeven God niet met ons te verzoenen, maar — o wonderbare liefde! — God was het Die in Christus “de wereld met Zichzelf verzoende” (2 Kor. 5:19). Hij dingt door Zijn tedere liefde naar de harten van Zijn dwalende kinderen. Geen aardse ouder zou zo geduldig kunnen zijn met de fouten en misgrijpen van zijn kinderen als God is met degenen die Hij zoekt te redden. Niemand zou tederder kunnen pleiten bij de overtreder. Geen menselijke lippen hebben ooit tederder smeekbeden over de zwerver uitgestort dan Hij. Al Zijn beloften, Zijn waarschuwingen, zijn niets anders dan de ademhaling van onuitsprekelijke liefde.

Wanneer Satan komt om u te vertellen dat u een grote zondaar bent, kijk dan omhoog naar uw Verlosser en spreek over Zijn verdiensten. Wat u zal helpen, is naar Zijn licht te kijken. Erken uw zonde, maar vertel de vijand dat “Christus Jezus in de wereld gekomen is om zondaars zalig te maken” (1 Tim. 1:15), en dat u gered mag worden door Zijn weergaloze liefde.

Jezus stelde Simon een vraag over twee schuldenaars. De één was zijn heer een klein bedrag schuldig en de ander was hem een heel groot bedrag schuldig; maar hij vergaf hen allebei, en Christus vroeg Simon welke schuldenaar zijn heer het meest zou liefhebben. Simon antwoordde: “Ik neem aan dat hij het is aan wie hij het meeste kwijtgescholden heeft” (Luk. 7:43). Wij zijn grote zondaars geweest, maar Christus stierf opdat wij vergeving zouden ontvangen. De verdiensten van Zijn offer zijn voldoende om namens ons aan de Vader te presenteren. Degenen aan wie Hij het meest heeft vergeven, zullen Hem het meest liefhebben en zullen het dichtst bij Zijn troon staan om Hem te prijzen voor Zijn grote liefde en oneindige offer.

Pas wanneer we de liefde van God ten volle begrijpen, beseffen we de zondigheid van de zonde het best. Wanneer we de lengte zien van het onbreekbare reddingstouw dat voor ons is neergelaten, wanneer we iets begrijpen van het oneindige offer dat Christus voor ons heeft gebracht, smelt het hart van tederheid en diep berouw.