De wet van zelfopoffering versus de wet van Satan

Satan stelt Gods wet van liefde voor als een wet van zelfzucht. Hij beweert dat het voor ons onmogelijk is om de voorschriften ervan op te volgen. De val van onze eerste ouders, met al de rampspoed die daaruit is voortgevloeid, schuift hij af op de Schepper. Hierdoor brengt hij mensen ertoe om God te zien als de veroorzaker van zonde, lijden en de dood.

Jezus zou deze misleiding onthullen. Als een van ons zou Hij een voorbeeld van gehoorzaamheid geven. Hiervoor nam Hij onze natuur op Zich en doorleefde Hij onze ervaringen. “Hij moest in alle dingen aan Zijn broeders gelijk worden gemaakt.” (Hebr. 2:17). Als wij iets hadden moeten dragen wat Jezus niet heeft doorstaan, dan zou Satan op dat punt Gods kracht voorstellen als onvoldoende voor ons. Daarom werd Jezus “in elk opzicht op dezelfde wijze als wij op de proef gesteld” (Hebr. 4:15). Hij doorstond elke beproeving waaraan wij onderhevig zijn. En Hij gebruikte ten behoeve van Zichzelf geen enkele kracht die niet ook vrijelijk aan ons wordt aangeboden. Als mens trad Hij de verleiding tegemoet en overwon in de kracht die Hem door God was gegeven. Hij zegt: “Ik vind er vreugde in om Uw wil te doen, o Mijn God; ja, Uw wet is in Mijn hart.” (Ps. 40:8). Terwijl Hij rondging, goeddeed en iedereen genas die door Satan werd gekweld, maakte Hij het karakter van Gods wet en de aard van Zijn dienstwerk duidelijk aan de mensen. Zijn leven getuigt ervan dat het ook voor ons mogelijk is om de wet van God te gehoorzamen.

Door Zijn menselijkheid raakte Christus de mensheid aan; door Zijn goddelijkheid grijpt Hij vast naar de troon van God. Als de Zoon des mensen gaf Hij ons een voorbeeld van gehoorzaamheid; als de Zoon van God geeft Hij ons de kracht om te gehoorzamen. Het was Christus die vanuit de braamstruik op de berg Horeb tot Mozes sprak en zei: “IK BEN DIE IK BEN…. Dit moet u tegen de kinderen van Israël zeggen: IK BEN heeft mij naar u toe gezonden.” (Ex. 3:14).

Dit was de belofte van Israëls bevrijding. Dus toen Hij kwam “gelijk aan de mensen”, verklaarde Hij Zichzelf tot de IK BEN. Het Kind van Bethlehem, de zachtmoedige en nederige Heiland, is God “zichtbaar gemaakt in het vlees” (1 Tim. 3:16). En tegen ons zegt Hij: “IK BEN de Goede Herder.” “IK BEN het levende Brood.” “IK BEN de Weg, de Waarheid en het Leven.” “Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde” (Joh. 10:11; 6:51; 14:6; Matt. 28:18).

IK BEN de zekerheid van elke belofte. IK BEN; wees niet bang. “God met ons” is de garantie voor onze bevrijding van de zonde, de verzekering van onze kracht om de wet van de hemel te gehoorzamen.

Door Zich te vernederen om de menselijke natuur op Zich te nemen, openbaarde Christus een karakter dat het volkomen tegenovergestelde was van het karakter van Satan. Maar Hij daalde nog verder af op het pad van vernedering. “En toen Hij als mens was verschenen, vernederde Hij Zichzelf en werd gehoorzaam tot de dood, ja, de dood aan het kruis” (Filipp. 2:8). Zoals de hogepriester zijn schitterende heilige kleding aflegde en de dienst deed in het witte linnen gewaad van de gewone priester, zo nam Christus de gedaante van een dienaar aan en bracht het offer — Hijzelf de priester, Hijzelf het slachtoffer. “Hij werd verwond om onze overtredingen, Hij werd verbrijzeld om onze ongerechtigheden; de straf die ons de vrede brengt, was op Hem.” Jes. 53:5

Christus werd behandeld zoals wij verdienen, opdat wij behandeld zouden worden zoals Hij verdient. Hij werd veroordeeld voor onze zonden, waaraan Hij geen deel had, opdat wij gerechtvaardigd zouden worden door Zijn rechtvaardigheid, waaraan wij geen deel hadden. Hij onderging de dood die de onze was, opdat wij het leven zouden ontvangen dat het Zijne was. “Door Zijn striemen zijn wij genezen” (Jes. 53:5).