De kracht van Gods Woord

De scheppende energie die de werelden in het leven riep, bevindt zich in het Woord van God. Dit Woord schenkt kracht; het brengt leven voort. Elk gebod is een belofte; wanneer het door de wil wordt geaccepteerd en in de ziel wordt opgenomen, brengt het het leven van de Oneindige met zich mee.

Er is niets beter in staat om het verstand te versterken en de gedachten te verheffen dan de studie van de Heilige Schrift. Geen enkel ander boek kan zo’n mentale kracht schenken als de inspanning om de diepe waarheden van wat God ons openbaart te begrijpen.

De woorden van God, die in de Bijbel zijn opgetekend zijn dus beslist geen passieve, dode letters op papier. In de Hebreeuwse traditie is het woord (Dabar) altijd een daad: als God spreekt, handelt en schept Hij. Alles wat geschapen is, is door dit Woord gemaakt en wordt er ook door onderhouden. In het Nieuwe Testament krijgt dit scheppende Woord (Logos) in menselijke vorm een gezicht in Jezus Christus. Wie de Bijbel leest, ontmoet via menselijke woorden de levende en actieve kracht van God, door Zijn Zoon Jezus Christus.

De unieke manier waarop men in de cultuur van het Oude Testament (de Hebreeuwse cultuur) naar woorden keek is opmerkelijk.
Voor ons is een woord vaak maar een klank of een aantal letters op papier (“woorden zijn maar woorden”), maar in de Hebreeuwse denkwijze is dat heel anders:

In het Hebreeuws is het woord voor “woord”, Dabar (Strong’s H1697). Dit ene woord heeft in hun taal een dubbele betekenis. Het betekent zowel het gesproken woord, als de daad zelf of de gebeurtenis. Voor een Hebreeër (een Jood in de Bijbelse tijd) was een woord dus nooit los te zien van een actie. Spreken en doen, horen onlosmakelijk bij elkaar.

Als God spreekt, gebeurt het. Een voorbeeld hiervan is het scheppingsverhaal. God zegt niet eerst iets om het daarna met Zijn handen te gaan maken. Nee, het spreken zélf is de daad. God zegt: “Laat er licht zijn” — en de daad is meteen gebeurd: “en daar was licht” (Gen. 1:3). Zijn woord is geen abstracte theorie, maar een kracht die doet ontstaan uit het niets.

Woorden hebben een tastbare impact, wat we ook terugzien bij de mensen in het Oude Testament. Als een vader eenmaal een zegen over zijn zoon had uitgesproken (zoals Izak bij Jakob), dan was dat woord een “daad” geworden die in de wereld gezet was. Je kon zo’n woord niet meer terugnemen of uitwissen, want het had al realiteit gecreëerd.

Kort samengevat: Als de tekst zegt dat Gods Woord in de Bijbel een “daad” of gebeurtenis is, betekent dit dat de Bijbeltekst niet bedoeld is als een passief geschiedenisverslag, maar een levende kracht die vandaag de dag nog steeds actie veroorzaakt, harten verandert en geloof schept. Want als het Woord van God wordt geloofd, draagt het vrucht en is het dus geen dode letter, maar een scheppende kracht die van God komt.